Veel jongens vertrokken aan het einde van hun diensttijd in Indië weer richting Holland met (vaak aanzienlijk) meer goederen dan waarmee zij waren gekomen. Deze 'groei' werd maar al te vaak veroorzaakt door tropisch herinneringen e.d. mee te nemen voor het thuisfront en als aandenken. Ze hadden hiervoor vanzelfsprekend geen wijze van vervoer. Dit probleem lieten zij eenvoudig oplossen, vaak door de lokale timmerman (al dan niet militair). Het resultaat was een geweldige variatie aan kisten, altijd met naam, nummer en bestemming maar gelukkig ook met regelmaat versiert met fantasierijke versieringen waarbij het eigen embleem vaak een belangrijke plaats innam.
Versieringen niet zelden met een gezond gevoel voor humor, het dienstkloffie zou snel worden vervangen door een confectiepak van... jawel: C&A, hoera !
Ook plunjebalen ontkwamen niet aan versieringen, hier twee voorbeelden van een OVW' er en een MP-KNIL' er
Wist u trouwens dat men met de uitdrukking 'plunjezak' ook een plomp persoon kon bedoelen...
(Woordenboek van Jan soldaat in Indonesië door Henk Salleveldt )
