Drie en een half jaar voorbereiding en onderzoek, ontelbare telefoontjes, verschillende brieven en vele e-mails en last but not least: reizen langs adressen in Nederland om veteranen te interviewen, heeft uiteindelijk geleid tot een dikke pil waarin de verhalen van de mannen van 43 GVC zijn vastgelegd. Gedurende bijna 500 bladzijdes wordt u meegezogen in de belevenissen en persoonlijke herinneringen van deze lichting naoorlogse dienstplichtig militairen. Het zijn de verhalen van deze genisten, afgewisseld met bijna 140 foto’s en een aantal documenten uit die tijd, die centraal staan in het boek ‘De Sobats van Co Groen’. Co Groen was de vader van de auteur, Jos Groen.
Het boek bevat voor iedere uitgezonden militair herkenbare situaties. De soldaten en kaderleden die door de auteur zijn geïnterviewd vertellen hun persoonlijke ervaringen en dat is de kracht van dit boek. De auteur heeft getracht zo goed mogelijk de herinneringen, waaronder soms indrukwekkende gebeurtenissen, van deze mannen te beschrijven. De mannen van 43 GVC beschrijven hoe zij destijds werden voorbereid op hun missie, maar eveneens over de spanningen voor het vertrek, zowel bij zichzelf als het thuisfront. Ze verhalen over de emoties bij het afscheid, hun onzekerheden, maar eveneens hun goede herinneringen aan hun diensttijd en het leven en werken in het Rijk van Isulinde. Er zitten stoere verhalen bij en sommige anekdotes zijn misschien wat sterk verhaald. Dergelijke verhalen kleuren echter het boek. De mannen vertellen op een open manier over het ritselen om wat extra geld beschikbaar te hebben. Dat was in die tijd niet ongebruikelijk. Het boek beschrijft echter niet alleen hoogtepunten. Er zijn verschillende verhalen over ongelukken, waarvan sommige met een tragische afloop. De pijn van het verlies van enkele kameraden komt in de meeste verhalen terug. Sommige van deze Indiëveteranen vertellen over hun psychische problemen wanneer ze eenmaal teruggekeerd zijn in Nederland. Een deel van de mannen is boos over de onbillijke behandeling door het rijk na hun terugkeer.
Het boek beschrijft een stuk geschiedenis over een in de literatuur tot nu toe nauwelijks beschreven genie eenheid. Deze compagnie was een van de vele genieveldcompagnieën die destijds in Nederlands-Indië heeft gediend. Het boek geeft een goed beeld van de dagelijkse werkzaamheden van een uitgezonden militair destijds. Aangezien de verhalen een sterk persoonlijk karakter hebben, verschillen zij van persoon tot persoon. De een heeft het over de mooiste tijd van zijn leven, de ander worstelt nog dagelijks met zijn herinneringen. Vanwege dit persoonlijke karakter zijn de verhalen tijdloos. Iedere uitgezonden militair zal zich echter kunnen herkennen in de belevenissen van deze mannen van de 43e Genieveldcompagnie, omdat het gaat om de algemene ervaringen van een militair die namens Volk en Vaderland naar een ver oord wordt uitgezonden.
De verhalen zijn tevens op een lezenswaardige en plezierige manier geschreven, waardoor het boek vlot leesbaar is. Het boek is echter niet alleen interessant voor veteranen. Het boek verschaft de echtgenotes en kinderen van Indiëveteranen een unieke kans om inzicht te krijgen in de omstandigheden waarin hun echtgenoot of vader destijds heeft moeten leven en werken. Deze groep veteranen heeft meestal gezwegen over hun belevenissen en het boek kan een deel van het verleden ontsluiten. Het biedt aan de andere kant een opening om thuis met de nog levende Indiëveteraan de herinneringen, zoals die in dit boek beschreven worden, te vergelijken en te toetsen. Het is namelijk nog niet te laat om met de nog levende Indiëveteraan een gesprek hierover aan te gaan. Voor de schrijver van het boek was het te laat om dit aan zijn vader te vragen.
Het boek is te bestellen via: E: j.m.h.groen@veteraneninstituut.nl
